Ik was in Groningen tijdens het Sinterklaasweekend, maar ik kon niet bevroeden dat ik het hele weekend niet in mijn eigen bed zou slapen! Het oorspronkelijke plan was om op zaterdagmiddag acte de présence te geven in de kathedraal, omdat ik de hele middag kerkwacht moest zitten, vervolgens zou ik stiekem een tas vol cadeautjes droppen op het bureau van de pastoor, in opdracht van sinterklaas. 
En daarna zou ik weer naar huis gaan en lekker rustig van het weekend genieten… Maar uiteraard verliep alles anders dan gepland…
Deze komt bij een van mijn professoren verkeerspsychologie vandaan, hij gebruikte hem ergens tijdens een college over aandacht en waarom hands-free bellen niet veiliger is dan hands-on. Ik vind ‘m briljant, omdat het zo waar is.
Het is al een ouwe, ik heb het plaatje al jaren, en volgens mij heb ik ‘m ooit ook al ergens anders gepost, maar hij blijft briljant. Ik weet niet meer waar het plaatje vandaan komt, sorry!
Vandaag is het weer zaterdag, en er staat weer een heel programma gepland: omdat onze wasmachine stuk is moet ik de was doen bij mijn moeder, ik moet de stad in om dingen te regelen, ik ben van plan de H. Mis te bezoeken en er gaan vast een hoop dingen gebeuren die ik niet gepland had.
Een overzicht van de foto’s vind je hieronder, de foto’s worden live op whrrl gepost: link.
Lees meer…
Vandaag was een van de drukste zaterdagen in de afgelopen paar weken. Ik zat ’s ochtends al in de bus om naar mijn moeder te gaan, vervolgens moest ik in de namiddags van mijn moeders huis naar de binnenstad om liturgie af te drukken, toen naar de kathedraal om het af te leveren en de Engelse Mis bij te wonen. En het plan was om daarna gewoon lekker rustig naar huis te gaan.
Ik werd uitgenodigd om de stad in te gaan met Francesco en Magda, dus ging ik van de kathedraal met de bus naar huis, snel douchen en mijn computer en toebehoren daar dumpen, op hetzelfde eurokaartje weer terug naar de binnenstad (terwijl ik onderweg nog snel bij de Albert Heijn hot chocolate haalde voor morgenavond), vervolgens naar restaurant Benz waar we de hele avond discussies hadden over katholieke theologie… in het Engels. Ik ben net weer thuis en best wel een beetje moe. Hieronder een verwijzing naar whrrl, een soort van foto-stripboek, met daarin een weergave van mijn dag in foto’s… Ik hoop dat ik dit een beetje kan vasthouden, zodat ik weer vooruitgang kan rapporteren aan “the powers that be”.
Lees meer…
Is dit niet een geweldig plaatje? Ik vind van wel, heb geen idee waarom. Het is gewoon cool en ik wou ‘m op mijn blog 
Met dank aan PastorRoderick voor het delen van de afbeelding op Facebook!
Nog eentje, om het af te leren, wederom doorgestuurd door Deborah. Ik vind ‘m geweldig, omdat ik ook zo’n hekel heb aan Dr. Phil op TV (om nog maar van al die ‘klonen’ te zwijgen). Deborah en ik hebben beide psychologie gestudeerd, dus ik weet precies wat ze bedoelt als ze het over ‘populaire psychologie’ heeft (je weet wel, die troep die ze in de huis-tuin-en-keuken-boekhouder onder de noemer ‘psychologie’ verkopen). Als boekverbrandingen weer mogen, dan ben ik ervoor om die hele afdeling erop te mikken!
Oké, even voor de duidelijkheid: ik ben geen mannenhater ofzo, maar als je al honderdduizend keer de vraag gehad hebt: “Heb je al een vriend?” (of erger: “Ben je al getrouwd?), waarachter blijkbaar de gedachte zit dat je niet normaal bent als je geen vriendje hebt of getrouwd bent, dan snap je wellicht dat ik dit een briljante cartoon vind.
Newsflash: Sommige mensen zijn single (in mijn geval “celibatair”) omdat ze dat liever zijn dan verloofd of getrouwd, okay? Ik heb geen vriend omdat ik er geen wil, niet omdat ik er geen kan krijgen, ofzo. Sommige mensen… *zucht*
Met dank aan Deborah voor het doorsturen!
Denyse, iemand uit Canada die ik via SQPN ken stuurde dit naar mij door. Ik lag dubbel van het lachen. Geweldig! Alleen: wie laat er nou goudvissen rondzwemmen in z’n douchebak?
Een aantal vrienden vroegen of ik meeging naar de ledendag van de Vereniging van Latijnse Liturgie. Ik zou het geweldig gaan vinden, zeiden ze. Dus ik mee naar Utrecht, waar het allemaal in en rond de Willibrordkerk gehouden zou worden. Ik wist niet wat ik kon verwachten, dus ik was best nieuwsgierig.
Achteraf snap ik waarom mijn vrienden het gaaf vinden, en ik had het kunnen weten dat het niet echt iets voor mij is, ik ben zelf niet zo, hoe zeg je dat, strak. Ik vind het mooi als dingen in het Latijn gedaan worden tijdens een gewone (Novus Ordo) Mis, en daar ijvert de vereniging ook voor, maar als ik zo de mensen spreek die daar rondlopen, dan heb ik het idee dat sommigen een halve kruistocht ter invoering van Latijnse missen aan het voeren zijn. En anderen die wars zijn van alles traditioneel lopen ook te stoken.
Ik vond de sfeer niet echt fijn, maar misschien komt dat ook door een incident met mijn mantilla. Ik draag zo’n ding om spirituele redenen, maar een priester die daar rondliep was ervan overtuigd dat ik zo’n steile traditionalist ben die alle missen in de oude vorm, ad orientem enzo wil zien. Dat is ongeveer alles wat ik NIET ben. De enige voor wie ik een mantilla draag is Onze Lieve Heer en niemand anders. De mensen om mij heen vonden hem ook stom, was het een leek geweest die stom gedaan had dan had ik nog zoiets gehad van “Laat maar, die weet niet beter.”, maar een priester zou beter moeten weten, zeker hoe je je opstelt tegen anderen.
Lees meer…
Nieuwe Reacties