Eén van de artikelen die vandaag mijn aandacht trok was een artikel door Ray Tallis in het tijdschrift New Scientist. De titel van het stuk is: You won’t find consciousness in the brain. De schrijver is een geriater - als ik het goed begrijp - die een groot neurowetenschappelijk onderzoek geleid heeft en ook het één en ander over medische ethiek heeft geschreven. Hij betoogt dat wat wij aanduiden met ‘het bewustzijn’, niet noodzakelijkerwijs gelokaliseerd is in de hersenen. Dit is in feite een minderheidsstandpunt in de neurowetenschap die het idee bestrijdt het slechts een kwestie van tijd is dat wetenschap het mysterie van menselijk bewustzijn kan verklaren aan de hand van hersenactiviteit. De vraag is natuurlijk of dat zo is. Zou het zo simpel zijn? Je legt iemand onder een (f)MRI apparaat of je neemt een EEG af en je weet alles over iemand? Wanneer we hersenactiviteit zien of meten, betekent dat dat we meteen het bewustzijn te pakken hebben, of is bewustzijn iets anders?
Lees meer…
Tijdens de Kerstperiode zag ik ergens op een nieuwssite een bericht over een nieuwe campagne, opgezet door twee zussen in Londen: Abi en Emma Moore. De campagne heet “Pink Stinks” (Roze is stom). Het doel van de campagne is het boycotten van roze speelgoed voor kleine meisjes en ze varen uit tegen alles dat vrouwelijke rolpatronen bevestigt. Ze laten op hum website een alternatief rolpatroon zien, dingen die vrouwen ook bereiken, zoals een bekend schrijver zijn, of wetenschapper. Ze hebben namelijk het idee dat kleine meisjes die zich als prinses verkleden, van roze houden en roepen dat ze later de vrouw van een beroemd, rijk iemand willen zijn, dit ideaal tot hun volwassenheid volhouden. Ik citeer even wat van hun website:
PinkStinks aims to counteract the slurry of media obsession on women who are ‘famous’, ‘thin’ ‘rich’ or ‘married to famous men’, by celebrating those women that we see as inspirational, important, ground-breaking and motivating. On these pages we’ll point you in the direction of some of those women … some from history, some just starting out, from all walks of life. It’s amazing how great they are, and when they’re brought together in a list like this there’s a real power to them, that can only serve as an uplifting inspiration.
Zoals ik al zei, ze willen dat tegengaan door ‘alternatieven’ te bieden en tegelijkertijd spuien ze hun gal over het fenomeen dat er onder kleine meisjes van een jaar of 5 dat ideaal bestaat van zich willen uitdossen als een klein prinsesje, roze speelgoed hebben en ook voornamelijk roze kleding dragen. Ze storen zich eraan dat die kleine meisjes daartoe “gedwongen” worden, door de ouders, maar vooral door de maatschappij en door de fabrikanten van speelgoed. Ze doen het misschien niet expliciet, maar wel impliciet. Wat ze lijken te denken is dat de hele maatschappij de ouderwetse (en daarmee slechte) rolpatronen weer gedwongen wil inprenten bij kleine kinderen. En indoctrinatie is natuurlijk fout.
Wat ze zich niet lijken te realiseren is dat ze zelf precies hetzelfde doen: ze willen meisjes dwingen een ander soort rolpatroon te volgen en andere keuzes wat betreft speelgoed en kleding te maken. Maar omdat deze keuzes meer feministisch zijn, zijn ze goed, want het is modern en eigentijds. En wat ik net ook al schreef: daaronder lijkt te foute aanname te liggen dat meisjes die als klein kind prinsesjes willen zijn, van roze houden en allemaal roze barbie-spullen hebben zullen eindigen als een soort Paris Hilton als ze daartoe de kans krijgen. Ik noem dat een foute aanname, omdat je, als je rond kijkt, bij moderne jonge vrouwen helemaal niets van dat alles ziet. Terwijl ik weet dat wij als kind allemaal door die fase gegaan zijn. Zelfs ik, terwijl ik niet bekend sta als de meest feminiene persoon in mijn vriendenkring. Dat gaat allemaal over, echt waar.
Lees meer…
Ik heb niet echt een “echte” Nederlandse opvoeding genoten en ik kan me ook niet herinneren dat ik me als kind druk gemaakt heb om sinterklaas. In ons atheïstische gezin werd er snel chocolademelk gedronken, koekjes naar binnen gewerkt, cadeaus geopend en daarmee speelde je dan. Het ging om de cadeaus, het gedoe met die oude man in die rare kleren voor lief nemend. Dat zal wel niet doorsnee-Nederlands geweest zijn, maar het is hoe ik sinterklaas altijd ervaren heb. De dag na Sinterklaasavond ging je naar school en iedereen schepte tegen elkaar op wat hij of zij gekregen had. Ik snap de hele heisa rondom sinterklaas ook niet zo goed. Nederland is een van de meest geseculariseerde landen in Europa, maar iedereen vindt Sinterklaas ‘typisch hollands’. Terwijl het van oorsprong een katholiek feest is en tenzij je blind bent is dat ook goed te zien als Sinterklaas ten tonele verschijnt: oude man met baard en bril verkleed als bisschop met staf en mijter.
En dan heb je ook nog zwarte piet. Mijn opa vertelde dat er altijd maar één zwarte piet was toen hij klein was, waar iedereen bang voor was, want hij liep rond met een roede waar hij soms ook kinderen mee belaagde. Na de Tweede Wereldoorlog waren er opeens heel veel zwarte pieten, alleen maar omdat geallieerde soldaten het leuk vonden om verkleed als zwarte piet de lokale bevolking te vermaken. Een paar jaar geleden bedachten een aantal mensen dat zwarte pieten discriminerend waren, terwijl Zwarte Piet van oorsprong een geketende duivel uit de hel was, een slaaf van sinterklaas, dat had helemaal niets met donkere mensen te maken. Maar in het tijdperk van politieke correctheid zouden mensen zomaar opeens beledigd kunnen worden door het bestaan van zwarte pieten. Dus kwamen er ook opeens rode pieten, blauwe pieten, groene pieten, paarse pieten, je kon het zo gek niet bedenken. Het was een grote nederlaag voor de verlichte geesten die dit bedacht hadden om te zien dat kinderen, nog in hun naïviteit niet aangetast door het fenomeen politieke correctheid, niets van dit alles moesten hebben. Veel eer valt er dus niet te behalen bij zwarte piet als je “waarde-neutraliteit”, “tolerantie”, “multiculturele samenleving” hoog in het vaandel hebt staan. Dus wat doe je dan? Je zoekt een nieuw slachtoffer.
Lees meer…
Met grote verbazing, misschien is ‘verbijstering’ beter, las ik dit bericht op NU.nl, en bekeek ik het filmpje met een kort interview met Arie Slob, fractievoorzitter van de Christenunie in de Tweede Kamer… Hij pleit ervoor om ‘naast de evolutieleer van Darwin’ ook het Scheppingsverhaal op het openbaar onderwijs aan te bieden… In het begeleidende filmpje legt hij dit uit, en wat ik nog het meest schokkend vind is dat hij als voormalig docent maatschappijleer uiteenzet hoe hij dit in de praktijk gebracht wil zien. Ik ben dit soort dingen inmiddels ‘gewend’ van de meer evangelische poot van het protestantisme, maar niet van prominente gereformeerd (vrijgemaakten). Vrijgemaakten staan meestal bekend om het genuanceerde standpunt dat ze proberen uit te dragen: ze geloven iets, maar proberen vooral ook rationele en inhoudelijke argumenten aan te dragen om dat geloof uit te leggen. Ik heb dat altijd ontzettend gewaardeerd bij onze vrijgemaakte broeders.
Lees meer…
Het is weer zover. Een week of wat geleden was het koud en regenachtig met kale bomen. Vandaag was het 23 graden, zonnig en alle bomen zijn bezig uit te botten. Hardstikke mooi, maar voor mij met één groot nadeel: hooikoorts! Ik ben altijd te laat met op tijd medicijnen bestellen, maar dit jaar is het wel erg vroeg. Ik herinner me van vorige jaren dat ik ergens halverwege mei, begin juni naar de apotheek moest voor Cetirizine en niet in april! Ik heb nu mijn pilletjes, maar daarvoor was ik hardstikke moe, voelde me grieperig en bleef het liefst de hele dag in bed. Ik kon echt niets doen, daar voelde ik me te ellendig voor.
Via mijn feedreader ben ik geabonneerd op de wetenschapsbijlage van de New York Times en daarin las ik dat er misschien wel een hele simpele en goedkope remedie tegen hooikoorts kan bestaan: een Neti Pot. Volgens de voorstanders ervan is het goed voor van alles en wordt het al duizenden jaren gebruikt in de Oosterse geneeskunst. Het is eigenlijk best een simpel ding: een keramisch kannetje, dat nog meest op een afgeplatte theepot lijkt waarin je een zoutoplossing doet. Vervolgens spoel je met dat zoute water je neus- en bijholten door. Het werkt tegen verkoudheid, bijholte-onstekingen en ook tegen hooikoorts.
Lees meer…
Wat als er een pil uitgevonden zou worden die all je ongewenste herinneringen uitwist? Mensen zouden niet hoeven te lijden onder de gevolgen van traumatische gebeurtenissen uit hun eerdere leven. Getraumatiseerde soldaten zouden weer een normaal leven kunnen leiden. Het zou in bepaalde opzichten geweldig kunnen zijn om uit te kunnen kiezen welke herinneringen je wilt houden en welke herinneringen je wilt wissen van de ‘harde schijf’. Wat voor invloed zou zo’n ontwikkeling hebben op de maatschappij als geheel? Of het menselijke geweten, het menselijke leven? Het beeld dat ik schets lijkt rechtstreeks uit een Science Fiction verhaal te komen, maar niets is minder waar!
Zoals mensen die me wat langer kennen misschien wel weten ligt mijn vakgebied in het terrein van de (Cognitieve) Neurowetenschappen. Dit is een vrij jong onderzoeksveld, maar er wordt veel geld ingepompt, veel onderzoek gedaan en er komen ook veel resultaten uit. Eén van die resultaten betreft de ontdekking van een soort ‘geheugenmolecuul’, PKMzeta genaamd. Het is een wat vage naam, maar zo werken neurowetenschappers nou eenmaal. Deze substantie lijkt het mogelijk te maken om bepaalde herinneringen uit te vegen.
Lees meer…
Ik vind het hartstikke leuk om aan yoga te doen. Het maakt mijn hoofd leeg en mijn spieren sterker. Daar bovenop merk ik dat ik ook een beetje leniger word. Alles samen genomen voel ik me beter sinds ik aan yoga doe, en dat dit geen verbeelding is las ik laatst in een artikel op de website van Science Daily. In dat artikel wordt aangegeven dat ‘wetenschappers hebben aangetoond’ dat het beoefenen van yoga samenhangt met hogere spiegels van de neurotransmitter GABA in de hersenen en zodoende zorgt voor minder angst- en stressklachten. Ook zou het depressieve symptomen verminderen.
Lees meer…
Categorieën:Psychologie, Wetenschap Tags:angststoornis, anusara yoga, depressie, neuropsychologie, neurotransmitters, neurowetenschap, podcast, stress, wetenschap, yoga
De hele soap rond de ‘condoomrel’ wil maar niet neerdwarrelen. Eerlijk gezegd verbaasd me dit echt, want het gaat eigenlijk nergens over. Dit keer krijgt de paus de wind van voren in de nieuwste uitgave van het gerenommeerde medische tijdschrift ‘The Lancet’. Eén van de eindredacteuren vond het nodig om met modder naar de paus te gooien. Ik zal gedeeltes citeren en vertalen met mijn accenten and commentaar:
Lees meer…
Zoals ik eerder al aangaf ben ik wezen vlooien op internet over wat er dan wel niet bekend is over de effecten van condoomgebruik op verspreiding van AIDS/HIV in Afrika. Helpt het ook echt, zoals bijvoorbeeld Cordaid beweerd of is het, zoals de paus zegt, contraproductief. Een journaliste wilde dat ook weleens weten en stelde wat vragen aan Dr. Edward C. Green, verbonden aan het Harvard Aids Prevention Resarch Project dat weer onderdeel uitmaakt van de prestigieuze Harvard University. Je mag er dus van uitgaan dat de man weet waar hij het over heeft. Het artikel dat ik gelezen heb was in het Engels, maar ik zal delen hier citeren, vertalen en voorzien van [commentaar].
Lees meer…
Iedereen die een beetje opgelet heeft de laatste tijd zag het aankomen. De paus stapt in het vliegtuig voor een bezoek aan Afrika. Een aantal journalisten reizen met hem mee in het vliegtuig. Een Franse journalist stelt hem een vraag en de paus antwoordt. Vervolgens wordt alleen datgene wat de journalist wou horen naar buiten gebracht als ‘nieuws’. Terwijl het standpunt van de Kerk al jarenlang hetzelfde is, Johannes Paulus II dezelfde uitspraken deed, haalt het alle koppen en iedereen valt over de paus: “Zie je wel, de paus draagt bij aan het probleem, in plaats van aan de oplossing!”. Minister Koenders van Onwikkelingssamenwerken was er als de kippen bij om een krachtig standpunt tegen ‘de woorden van de paus’ in te nemen. Zelfs uit eigen kring klinkt er kritiek, van de directeur van Cordaid, nota bene. Iedereen, binnen en buiten de kerk, valt over de ‘woorden van de paus’. Wat heeft de paus nou eigenlijk gezegd?
Lees meer…
Nieuwe Reacties